بین این همه غریبه
                                                             تو به آشنا می مونی
                                 حرفهای تلخی که دارم
     من نگفته تو می دونی

                                                                                         من پر از حرفهای تازه
                                                              عاشق گفتن و گفتن
                                 تو با درد من غریبه
     اما تشنه شنفتن

                                                                                          مخمل ابری دستهات
                                                               پر رحمت مثل بارون
                                 ساکت نجیب چشمات
    پر غربت بیابون

                                                                                         واسه این تن برهنه
                                                               ناز دست تو لباسه
                                حس گرم با تو بودن
    مثل رویا ناشناسه

                                                                                         صدای ترد شکستن
                                                                مثل گریه با صدامه
                                تلخی حق حق گریه
    طعم سرد خنده هامه

                                                                                         گرمی دست نوازشگر تو
                                                               مرحم زخمهای کهنه منه
                                طپش چشمه خون تو رگ من
    تشنه همیشه با تو بودنه