اون که هر چی ابر دنیاست

خونه داره تو چشاش

اون که ناچاره بخنده

اما گریه ست خنده هاش

 

 

اون که تو شهرش غریبه

با یه عالم آشنا

هیچ کدوم باور نکردند

غربت تلخ صداش

اون منم اون منم اون منم

بغضمو تو گلو میشکنم...

 

دیروز من٬ مثل امروز٬مثل فرداست

هر روز دستهام٬سرد و تنهاست

دیروز٬امروز٬فردا...

 

خیلی سخته این تنهایی٬بی فردایی

تنها موندن٬تنها خوندن

تنها٬تنها٬تنها...

 

اون که خیلی قصه داره

رو لبای بی صداش

منده فریادش تو سینه

در نمیاد از لباش

 

قدر یه دنیاست کتابش

با یه عالم گفتنی

هر کدوم از غصه هاش

هر کدوم از قصه هاش٬

اون منم٬اون منم٬اون منم

بغضمو تو گلوم میشکنم..