راهی میشوم ...همراه باد
                                     در خلوت شبی
            که دل ...چتر امید خویش می بندد
                                                           و خیس میشود
!از اشک نگاه 
                    وسکوت به هق هقی غمناک
                                                             !!!تن میدهد
پر میکشم
               نه ازآنرو که پرواز را بخاطر سپرده باشم
زآنرو که پروازم
                    مرگ پرندهء روحم را
                                               !!! به تماشا ننشیند
پرمیکشم در
                   آسمان غروب که رنگ نگاه من است
                                                                    !!! وپوشیده از ابرهای غمگین
:بااو نیز خواهم گفت
                            چون برباد رفته ای
                                                     !با باد آمده ام
        مقیم شهر غروب نخواهم بود
                                                آخر خورشیدم غروب کرده است
ورویایم ابریست
                              دلم پر شد از سکوتی به وسعت دنیا
وآسمان... تمامی روز
                               وحتی... در این نیمه شب آرام ....باریدنی داشت
و بارید ...بارید ...بارید
                                                        تند و سیل آسا
                  بسیار باهم گریسته بودیم
                                                          اینبار سکوت من بود واشکهای او
!وآه های من در نگاه او 
                                            دیگر از مرز گریستن نیز گذشته بودم
!می بایست آیا آرام میگرفتم؟
                                           !می بایست خاموش میماندم؟
....آه
                                            امشب لالائی خواب من ...صدای قطره های توست
       ! وصدای باد بر نوازش برگ
                                           من از مرز گریستن گذشته ام
        !امشب دلم را تو گریه کن

                                                                                                                                 " شاهکاری دیگر از"نغمه غم انگیز